Love story

You’ve just invented gravity, she told me
So I fell at her feet – and she smiled and knew and smiled and blew
little kisses towards the core of me. Then closer. She loomed and leaned
on the curtains of my chest, little did she intend when falling
into my land. They could not catch her, her hands, as curtains are
hardly a wall. I told her. Curtains are hardly a wall – but it seems
she chose the fall.

She smirks at me from inside my chamber
once a no go area, I clearly remember;
no good for anything but beating. Beating. What one gets one does.
But now the beats have changed, and so did the chamber. The beats
have lanes of wonder and render; for veins to be alive.

For plentiful curtains to take up knives
And the knives to slice away abundance
And the abundance to flee the curtains
So the curtains exist at all times open
And this is the moment where all became clear
she spoke and revealed to me; an open heart dear
an open heart thrives.

(From start to finish she conducted; her arms high up in the air,
commanding all orchestras to open. All chambers, all veins,
 all choirs, all lanes – all love to be released)

She sits back
satisfied but humble, and
watches over the ensemble
that we like to call
me.

6 January 2011
By on 00:38
duivelse dilemma’s

Duivelse dilemma’s
van gaan en staan
van blijven vertrekken in de waan
van weerbaar en verzwolgen worden
even maar.

Zijn charme leidt tot loze alarmen
verraderlijke liefdadigheid

(Zoals, soms stond ik daar
nog even te bekijken
hoe mijn verlangen naar je
vertikt te wijken)

31 August 2010
By on 00:45
Ik heb al veel te lang niet meer onaardig tegen jou gedaan

 

Ik heb al veel te lang
niet meer onaardig tegen jou
gedaan

veel te lang niet meer
de smeerlap bij je uitgehangen
om dan te gaan

ik heb alweer veel te lang
je commentaar niet meer
aangehoord,

veel te lang mijn gezicht niet
uiterst ongenadig
tussen je benen gesmoord

ik heb al veel te lang niet meer je
binnenstormende woede
bedaard, door je lijf

voorover te buigen –
bij wijze van begroeting,
uiteraard

om met beruchte gemakzucht
te nemen wat mij zou zinnen

dus dan toch stilzwijgend
elkaar lieflijk te beminnen


By on 00:13
Je lust (niet)

 

In een jasje van pepertjes
overgoten met champignonsaus
verzopen in alle bewoordingen
die het niet kreeg, je lust, lief,
verstopt, lief

Less is soms more
in deze, bij het opdienen
van culinaire standjes
en het bijzetten van vulgaire tandjes
om geen vergissing te maken
Het had nog minder moeten wezen 

Stop met jagen het biefje is al dood en
opgediend bloost het zo’n diep rood
dat ik het niet zou wagen

30 August 2010
By on 23:40

Met het witte deken om haar hoofd gevouwen
als een doodgelukkig pakketje van de Noordpool,
lacht ze me aan (in bed ligt ze),
terwijl ik onhandig, onbedekt, gniffelend
het beeld vastleg om naar te kunnen
wederkeren in tijden van nood

Nood zoals het ernstig gebrek aan
(nog niet zo gek lang geleden) ontmoette
Noordpoolpakketjes van vrouw met
sluimerend groeiende glim en dan schaterlach

En zo wakkert haar eskimovrijheid wereldvreugde aan, en
mijn tropische perikelen, waardoor ik met haar vrij
goed evenwicht hervind;

Op de evenaar kruisbestuiven wij elkaar met levensinspiratie.

Woordewar

23 June 2010
By on 23:03

Muziek en woorden. Ultiem.

27 May 2010
By on 13:46
Over liefde

Het wordt tijd dat een treinstel
een stel is dat elkaar in de trein ontmoette.

(en een bankstel…)

11 April 2010
By on 23:06
ik brand nog steeds

Ik brand nog steeds.(Mag een waakvlam zo opgewonden doen? Geef me reden om door te branden – en dan beveel ik me om op te laaien tot ongekende hoogtes. Dan neem ik jullie en bespeel ik ons tot wij een zeldzaam maar zoetgevooisd akkoord zijn. Uit een lied van Yann Tiersen het liefst. Om dan elkaar op de heide te beminnen, en bevrijd van de wereld klanken het bos in te sturen.)

7 April 2010
By on 00:10
Zorggeilheid.

zinderende zorggeilheid
zaagt de dame in
achten

om vervolgens ieder
ledemaat te laten bekijken
door instellingen die haar
geheel verachten

met een ‘gereserveerde’ houding
over de kansen, laten ze haar
wachten: op hulp

tot ze zelf uitgewacht en
ziek is, vervreemd van de eisen
die de zorgbeesten verwachten

voldoen kan ze niet,
dat is waarom zij hulp zocht -
of het tevergeefs
trachtte.

1 April 2010
By on 22:27
Wereldvrede (How to)

Als we nou eens massaal, allemaal, de hele dag
op de bank (of op de grond voor derdewereldlanden)
aan het masturberen zouden slaan,
dan zou er geen oorlog meer zijn.

26 February 2010
By on 14:16